Sinds de 20e eeuw is internationaal zakendoen en international communiceren niet meer uit ons leven weg te denken.
Denk bijvoorbeeld aan transportbedrijven, banken en andere financiële instellingen, studenten die internationale opleidingen doen of stage lopen in het buitenland, non-profitorganisaties die hulp verlenen in ontwikkelingslanden en natuurlijk de internationale overheidsinstellingen als de Europese Unie en de Verenigde Naties. Ze moeten zich allemaal op de een of andere manier verstaanbaar maken en elkaar kunnen begrijpen. Omdat Engels de hypercentrale taal is geworden, verloopt de meeste communicatie en correspondentie in het Engels.

HET VN-KLIMAATVERDRAG : VAN RIO TOT KYOTO
unfccc

In juni 1992 werd in Rio de Janeiro, tijdens de Conferentie van de Verenigde Naties over Milieu en Ontwikkeling (ook wel de wereldmilieutop “UNCED” genoemd), het Klimaatverdrag afgesloten. Dit “Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake Klimaatverandering”, zoals het voluit heet (in het Engels UNFCCC: United Nations Framework Convention on Climate Change), bindt de strijd aan tegen de klimaatverandering, die wordt veroorzaakt door het door de mens versterkte broeikaseffect.

Tijdens deze conferentie in Rio ondertekenden in totaal 154 landen, waaronder de landen van de Europese Gemeenschap, het Verdrag waaraan sinds december 1990 gesleuteld was. Het verdrag trad officieel in werking op 21 maart 1994, 90 dagen nadat het door de eerste 50 Partijen ook was geratificeerd (omgezet in nationale wetgeving). België ratificeerde het Verdrag op 16 januari 1996

http://www.klimaat.be/nl-be/klimaatbeleid/internationaal-klimaatbeleid/vn-klimaatverdrag

Vraag
2) Lees het bovenstaande artikel. Hierin wordt een internationaal verdrag beschreven. Weet jij in welke taal de verschillende landen waarschijnlijk hebben gecommuniceerd? Hoe kunnen partijen, die zich niet kunnen redden in het Engels, toch meedoen?
vorigestapvolgendestap