ja_mageia

Bron: waarschuwingssystemen

waarschuwingssysteem
Waarschuwingssystemen voor vloedgolven berusten op het monitoren van de beweging van het oceaanoppervlak en van grote onderzeese aardbevingen. Sinds 1965 is het Tsunami Warning System in the Pacific actief, dat getijdenstations gebruikt om tsunami's te volgen. Sinds 1996 bestaat het DART-systeem (Deep-ocean Assessment and Reporting of Tsunamis), dat in 2004 echter nog in een experimenteel stadium verkeerde. Waterdrukmeters op diepte communiceren via geluidssignalen met boeien die erboven drijven. Tsunamigolven kunnen door drukmeters op grotere diepte waargenomen worden doordat waterbewegingen door windgolven niet zo diep reiken, en doordat de drukverschillen door getijdenbewegingen op de oceaan regelmatig en volkomen voorspelbaar zijn.

Software laat harde schijf waarschuwen voor tsunami:
Een gratis programma registreert trillingen van harde schijven om aardbevingen die tsunami's kunnen veroorzaken vroegtijdig op te sporen. De Tsunami Harddisk Detector is bedacht door Michael Stadler, die een prototype demonstreerde op de Ars Electronica-tentoonstelling in Oostenrijk.

Harde schijven meten trillingen om de lees-schijfkop van de schijf op de juiste plaats te houden. De Tsunami Harddisk Detector vangt de vibratiegegevens op en deelt ze via een p2p-netwerk met computers op andere locaties om trillingen van de aarde op te merken.

harde schijf

Verschillende computers in het p2p-netwerk treden op als supernodes, die de ontvangen data analyseren. Deze pc's zijn in staat om trillingen te negeren die veroorzaakt worden doordat iemand tegen de systeemkast schopt of deze door elkaar schudt, door te controleren hoeveel computers dezelfde trillingen tegelijkertijd registreren.

Als de supernodes een aardbeving detecteren die een tsunami kan veroorzaken, worden de andere pc's in het netwerk geïnformeerd. Die pc's geven dan een waarschuwing aan de gebruikers.

De software kan waarschuwen voor schokgolven van aardbevingen doordat deze zich met zo'n 5000 kilometer per uur bewegen, terwijl tsunamigolven zich langzamer voortbewegen, met zo'n 500 tot 1000 kilometer per uur. Hierdoor kan het ontstaan van een tsunami na een aardbeving tijdig ontdekt worden, zo legt bedenker Stadler uit op zijn website.

Overigens waarschuwt Stadler dat zijn programma nog in een 'experimentele fase' is en nog niet volledig betrouwbaar is.